لا لا لا لا دیگه بسه گل لاله

بهار سرخ امسال مثل هر سال

هنوزم تير و ترکش قلب و مي شناسه

هنوز شب زير سرب چکمه بيداره

نخواب آروم گل بي خار و بي کينه

نمي بيني نشسته گلوله تو سينه

آخه بارون که نیست رگبار باروت

سزای عاشقای خوب ما این

نترس از گلوله دشمن گل لادن

که پوست شیر پوست سرزمین من

اجاق گرم سرمای شب سنگر

دلیل تا سپید رفتن و رفتن

نخواب آروم گل بادوم نا باور

گل دل نازک خسته گل پر پر

نگو باد ولایت پر پرت کرده

دلاور قد کشیدن رو بگیر از سر

دوباره قد بکش تا اوج فواره

نگو این ابر بی بارون نمی ذاره

مثل یار دلاور نشکن از دشمن

ببین سر می شکنه  تا وقتی سر داره

نذاشتن هم صدای و بلد باشیم

 نذاشتن حتی با هم دیگه بد باشیم

کتاب های سفید و دوره می کردیم

که فکر شب کلاهی از نمد باشیم

نگو رفت تا هزار آفتاب هزار مهتاب

نگو کو تا دو باره بپریم از خواب

بخون با من نترس از گلوله دشمن

با بیرون بیا بیرون از این مرداب

نگو تقوای ما تسلیم و ایثار

نگو تقدیر ما صد تا گره داره

به پیغام کلاغ های سیاه شک کن

که شب جز تیر گی چیزی نمیاره

نخواب وقتی که هم بغضت به زنجیره

نخواب وقتی که خون از شب سرازیر

 بخون وقتی که خوندن معصیت داره

بخون با من بیا تا من نگو دیره

سکوت شیشه های شب غمی داره

ولی خشم تو مشت محکمی داره

عزیز لحظه های عشق و آزادی

کلاغ پر بازی با تو عالمی داره

لا لا لا لا دیگه بسه گل لاله